Slaapkamers

Tussen de schuifdeuren

Gistermiddag, rond een uur of twee, reed de grootste vrachtwagen tot nu toe bij ons voor. In die enorme vrachtwagen zat helemaal niks, behalve helemaal achter in de hoek ons schuifdeurkozijn. Daar, in die vrachtwagen, leek het een overzichtelijk pakketje, iets later in onze huiskamer bleek het een beangstigend grote constructie te zijn.

Ik heb hem naar het halletje bij de trap gesleept, en zag het meteen: dat krijg ik nooit door het trappengat. Buitenom door het slaapkamerraam takelen leek me ook geen optie. Er zat maar één ding op. Kijken of het monster te demonteren is.

Hij was met tientallen schroefjes en een ingenieus kliksysteem in elkaar gezet. Om te voorkomen dat ik met een chaotische stapel aluminium en een handvol schroefjes zou eindigen, heb ik overal gele pakkertjes met cijfers en letters aangebracht. Toen ben ik voorzichtig aan de demontage begonnen.

Na verloop van tijd had ik alleen een soort zware metalen doos over. Die kon ik net in m’n eentje de trap op manoeuvreren.

Boven heb ik in omgekeerde volgorde alles weer in elkaar gezet.

Ik hield geen schroefje over!

Vandaag was de opbouwdag. Ik ben maar eens begonnen met het uitpakken van alle extra dozen, en heb alle onderdelen op goed geluk op hun plaats gelegd.

Gelukkig heeft de firma Marsica (voor al uw schuifdeuren) dezelfde tekenaar als die van Ikea in dienst.

Nou wil het bij Ikea nog wel eens fout gaan, maar bij onze schuifdeur was er geen vuiltje aan de lucht. Na verloop van tijd had ik een stevige constructie samengesteld. Nu werd het tijd voor de serieuze beslissingen. De definitieve plaats van de deur moest bepaald gaan worden.

Ik begon bij het raam van de logeerkamer te rekenen. Daar komt straks een muur tegenaan.
3 millimeter stuuk, 9 milimeter gipsplaat, 18 milimeter OSB hout, 4 centimeter metal-stud constructie. Dan komen we aan bij onze schuifdeur maten. Eerst 12 millimeter gipsplaat, en dan de maat van de deur die nu op de grond op mijn beslissing lag te wachten. Ik tekende het midden van die deur met een hartje af, de hartlijn.

De muur moet precies haaks op de planken vloer komen. Met een handig hulpstuk van 90 graden kon ik die hoek goed bepalen. Nu kon ik met de laser op mijn hartje richten, paralel aan de 90 graden hoek, en met tape de middellijn op de vloer aftekenen.

Ik had de deur inmiddels precies op de plek waar ik straks de gang wil hebben geschoven, dus kon ik opnieuw met de laser ook zijn positie langs de kastenwand bepalen.

Het kruispunt van de twee lijnen lag nu vast. Ik drentelde er nog een tijdje omheen. Zou de kastenwand toch iets breder moeten, en zou ik de deur dan wat naar de ramen schuiven, of moest de slaapkamer juist wat groter en ging de deur naar de wand toe? Ik besloot niks meer te veranderen.
Opnieuw met hulp van de laser kopieerde ik de lijn die op de grond stond naar het plafond.

Ik tekende de hartlijn op het plafond over, en kon toen aan de hand daarvan de contouren van de deur op het plafond aftekenen. Ons plafond is in het midden doorgezakt. Aan de kant van de kastenwand moest de deur ongeveer gelijk lopen met het pafond, in het midden moest hij er ongeveer 4 centimeter in verdwijnen.
Keurig langs de lijntjes heb ik de gipsplaten uitgezaagd.

“Hee?”, hoor ik u nu denken, hoe kan Hessel een foto van zichzelf hebben? Dat kan omdat Marc Felperlaan op bezoek kwam. Heerlijk, even pauze, koffie met gebak, rustig bijpraten. Marc is ook een heel getalenteerde doe-het-zelf-verbouwer, en bleek zin te hebben om een handje te helpen. Kwam dat even goed uit! Hij nam nog een foto,

en toen was de gleuf klaar.

Tromgeroffel. De deur gaat geplaatst worden. Oei, dat was echt wel heel fijn, zo met z’n tweeën. We schoven de deur tot vlak onder het gat, tilden hem rechtop, prutsten de bovenkant in de gleuf, sjorden en schoven nog wat, en ja hoor, de deur stond op eigen krachten rechtop.

Marc ging op de foto met het monster, en later ging ik ook op de foto.

Zo gaat onze gang er in de toekomst uitzien. Uitzicht op een schuifdeur.

Het bewijs hoe netjes we gewerkt hebben. Precies op het kruisje.

Over een week of drie komt de deur. Tot die tijd ben ik nog wel even bezig met de rest van de muurtjes. Die nu gelukkig precies weten waar ze moeten komen te staan. Tegen onze schuifdeur aan natuurlijk.