Slaapkamers

Parketteren kun je leren

Gisteren had ik de planken al een beetje op goed geluk neergelegd, eigenlijk vooral om eens te merken hoe dat “voelt”. Het voelde goed.
Vandaag begon het echte werk.
Onze planken zijn ons verkocht onder de noemer “Rustiek”. Dat klonk best gezellig, maar wat het nou eigenlijk echt betekende? Een paar extra knoesten, en wat kleurverschil tussen de verschillende planken, dacht ik.
Pas vanochtend drong het goed tot me door. De planken zijn van multiplex, met daarop een 4 millimeter dikke toplaag van eikenhout. De knoesten van eikenhout zijn reuze hard. Zo hard, dat ze bij een dikte van 3 millimeter gewoon uit de plank springen. De dan ontstane gaten worden vervolgens met een soort stopverf, Gupa zo je wilt, weer dichtgesmeerd. Die reparaties bleek ik bij nadere bestudering spuuglelijk te vinden. Een rare kleur bruin, een ander soort glans, ik begon me er flink aan te ergeren. De meeste planken zagen er zo uit, maar er waren gelukkig ook een flink stel echt mooie planken.
De vloer wordt straks voor 3/4 bedekt door bedden en kasten. Tijd om eens extra geconcentreerd te gaan rekenen en schuiven met de planken.

Hoeveel planken passen er op een rij, van de ene wand naar de andere. Waar is de bovenste trede van de trap. Het is wel zo mooi als er na de trap een min of meer brede plank ligt. Hoe zit het met onze badkamer. Daar komt ook een trappetje, daar zou eigenlijk een plank precies op het midden van de deurpost moeten eindigen. En het is ook leuk als de planken straks netjes verdeeld in de gang komen te liggen. Zodat er niet net een lullig strookje van een paar centimeter onder de muur uit komt piepen.

Meten, meten, meten.

Toen ik bedacht had hoe het allemaal verdeeld zou ga worden, heb ik wat hulplijnen op de oude vloer getekend.
Daarna begon het grote planken Mikado. De mooiste planken komen in de gang, de lelijkste komen onder de bedden en kasten. Dus als ik deze plank nou hier laat eindigen, dan kan het stuk wat ik er vanaf zaag precies het begin van de volgende rij worden, waarbij de knoest net onder het bed verdwijnt….
Het hield me een paar uur zoet. Maar toen moest ik toch echt gaan beginnen.

De eerst rij planken legde ik paralel met een van de hulplijnen. Met een stift in een houtje (eigen uitvinding, zie de foto boven dit blog) kon ik de zwaaiende contouren van de buitenmuur op de planken aftekenen. Langs die lijn zagen, de planken neerleggen, en zo langzaam rij voor rij de kamer gaan vullen.

Ik heb alles tot aan de douchedeur uitgemeten en los neergelegd. Toen durfde ik niet verder te gaan. Als er ergens iets scheef geworden is, dan wordt die fout door de hele kamer heen steeds groter. Het werd tijd om de eerste partij hout te gaan lijmen. Dan heb ik daarvandaan morgen opnieuw een vaste lijn om van verder te gaan werken.

De lijm is een twee componenten lijm. Per emmer goed voor ongeveer 10 m2. Binnen 40 minuten te verwerken. Hoeveel rijen planken zouden 10 m2 zijn? En hoe dik zou die lijm worden? Kan je als je een plank eenmaal gelijmd heb nog corrigeren? Een hoop vragen voor iemand die nog nooit parket gelijmd heeft.

Het spul liet zich makkelijk mixen. Op goed geluk goot Ik wat lijm uit de emmer. Oeps, duidelijk veel te veel. Het was een hele klus om de overtollige lijm verder over de vloer te verdelen.
Na een tijdje kreeg ik de slag te pakken. De eerste twee rijen konden gelegd gaan worden. Dat viel reuze mee. Ik kon de planken redelijk makkelijk over de substantie verschuiven. Bij de volgende rijen kreeg ik al meer durf. Eigenlijk bleek het reuze makkelijk te zijn. Jammer dat ik in volle concentratie niet merkte dat ik met beide knieën in de lijm lag.
Nou ja, zo’n soort dag was het dus.

Tegen dat het donker werd was ik goed opgeschoten. Ik heb nog een tijdje lekker op de planken lopen stampen. Om ze goed aan te drukken, maar ook gewoon omdat het zo lekker klonk. We hebben een massieve vloer gekregen, zonder kraakjes of piepjes.
Ik heb tenslotte nog een paar hulpplankjes tegen het pakket aangeschroefd, zodat het goed aangeklemd kan gaan drogen.
Morgen verder.