Div

Nieuw begin

Maandag waren we samen in Haarlem. Dit weekend waren we even ‘uit’ als in: gesloopt. Ik geloof dat we zaterdag maar 500 stappen op onze stappenteller hebben gemaakt. Misschien was vorige week een beetje ‘te’ geweest. Het lichaam schreeuwde om rust. Maandag hadden we echt zin om te kijken hoe het er nu uitzag, met de hele tuin soort van ‘opgeruimd’. Het was een feest om binnen te komen omdat de woonkamer ook al was opgeruimd door Hessel en al het stof en de gereedschappen weg waren. Het voelde al weer als ‘thuis’. Hessel ging achter karcheren om het laatste steengruis uit ons leven te spuiten en besloot toen meteen de compositiet aanrechtbladen die daar al 3 jaar stonden kapot te slaan. Hupsakee, alle ballast die we niet nodig hebben gaat er uit. Ik reed de stukken composiet met een karretje naar voren. Dat schoot trouwens niet op, dus ik deed het vervolgens lopend; ook goed voor de stappenteller.

Heerlijk keiharde aanrechtbladen kapot slaan.

Daarna pakten we de auto om de zakken vuil weg te brengen. Er waren meer dan 10 zakken met waarschijnlijk meer dan 25 kilo steengruis, dus ik heb feitelijk 250 kilo gruis weggewerkt vorige week. En zakken gore rockwool, gewoon puin, stenen, een leeg vat zoutzuur (…), losse bedrading, alles ging in de auto. De foto’s daarvan kent u. We moeten twee keer rijden, met twee stampvolle auto’s. Heerlijk altijd om die zakken keihard in de bakken van de vuilstort te keilen. Tot nooit meer ziens! Daarna wilden we traditie getrouw naar de wasstraat, maar daar stond een file (?). Dus dat deden we maar niet.

Omdat alle lampen nu gemonteerd zijn op de juiste plek, zette Hessel alvast een tafeltje op de plek waar het ‘bureau’ met de computer komt. Dat gaat er ongeveer zo uitzien:

Hessel op zijn toekomstige ‘werkplek’

Het tafeltje op de foto is trouwens een tafel van mijn opa en oma, waar mijn vader nog schone luiers op heeft gekregen, na een aantal jaar zijn proefschrift aan heeft geschreven en ik heb er mijn studie rechten aan afgerond. Maar dit terzijde. Het komt wel ergens in ons huis, maar we weten nog niet waar.

Hessel ging door met de elektra en het schoonmaken en opruimen van gereedschap, en ik maakte de keuken aan kant. Het is misschien gek, maar na een grote klus hebben we beiden de behoefte om alles helemaal op orde te maken, zodat we daarna schoon en fris aan iets nieuws te beginnen.

Alle letters van de lichtbak gingen ook door het stop, de lichtbak zelf ook, lichtbak aan; alles klopt weer.

Alles is weer zoals het moet zijn.

Fijne week! XA