Div, Het huis

Mijn heldin

Annie schreef gisteren openhartig over haar eerste opvlieger. Dat is een leuk bruggetje naar een blog over haar fysieke vermogens. Daar had ik niet zo’n hoge pet van op.
Er wordt elke dag een flink stuk door weer en wind gefietst naar het kantoor van dienst, maar dat bevestigde voor mij het vermoeden dat ze haar lichaam vooral gebruikt om haar hoofd op efficiรซnte wijze van de ene diepe gedachte naar de andere intellectuele uitdaging te vervoeren. Een plusje voor het doorzettingsvermogen, maar geen aanwijzing voor onvermoede krachten.

Ik schrok dan ook best wel een beetje, toen ze vorige week aankondigde dat ze de vrije dagen die ze nu ter beschikking heeft graag nuttig wil invullen. Een eigen klus in het huis. Wat dacht ik er bijvoorbeeld van als zij de muur in de woonkamer eens zou gaan afbikken?

Die muur is de laatste grote klus die nog gedaan moet worden. Hij zit vol met tegellijm resten, die er allemaal af moeten voordat hij opnieuw gestuukt kan worden. Ik had ooit al een enorme slijptol gekocht, die rustig op de grote dag lag te wachten. Het was een klus waar ik stiekem een beetje tegenop zag. De slijptol is loeizwaar, de muur is enorm groot, en de hoeveelheid stof leek me ondoenlijk. Ik ben al jaren bezig om dit project voor me uit te schuiven.

Maar goed, Annies wil is wet. Ik had tegen het ergste stof een tussendeur in de gang gebouwd, en nam aan dat ze vrolijk zou gaan beginnen, om na een half uurtje te ontdekken dat het werk veel te zwaar voor haar was. Ik zou het dan natuurlijk edelmoedig van haar over nemen, terwijl zij voor catering en gezelligheid zou gaan zorgen.

Wat kan een mens zich toch vergissen. We hebben al zeven jaar verkering, en pas nu ontdek ik de enorme krachten die er in dat tengere lijfje schuilen.

Gisteren heeft ze zonder morren de eerste helft van de muur kaalgeschuurd. De halve muur! Daar zou ik zelf een dag of drie voor uitgetrokken hebben. Ik was er op voorbereid dat ze vandaag stijf van de spierpijn op bed zou blijven liggen, maar niks daarvan. Om elf uur vanochtend stond ze alweer op de steiger. Met de slijptol.

Ik heb zelf lafhartig wat doorgewerkt aan de logeerkamerdouche, en hoorde ondertussen de tol onophoudelijk doorgieren. In de loop van de middag ging ik eens poolshoogte nemen. In een ondoordringbare mist stond de Dappere Deegsliert door te beulen.

Hallo, is daar iemand….?

Ze was al bijna op het einde van de muur aangekomen. De machine maakte zoveel lawaai, dat ze helemaal niet doorhad dat ik ook in de kamer was. Snel maakte ik nog een actiefoto, en vluchtte toen weer naar buiten.

De lijmkiller in actie

Rond een uur of drie was ze moe. Of ik misschien de laatste stukjes wilde doen? Natuurlijk wilde ik dat. Er waren nog twee velden van ongeveer een vierkante meter elk over. Ik pakte de slijptol op, en wist niet wat me overkwam. Dat ding was loodzwaar! Het kostte me bijna al mijn kracht om die twee lullige stukjes kaal te schuren. Een half uurtje later was ik opgelucht dat de klus er op zat, dit had ik niet veel langer kunnen volhouden. Annie kwam langs, om te zien hoe ik het er vanaf gebracht had. Ze was tevreden met mijn werk. Ze wees naar het midden van de muur, en zei: “Zo, nu alleen dit stukje nog”. Er bleek nog een ruime vierkante meter gedaan te moeten worden. Ik rolde de steiger naar de plek waar het werk wachtte, en wilde er opklimmen. Daar kwam niks van in. Annie nam de tol uit mijn handen. “Nee joh, ik vind het veel te leuk om het laatste stukje zelf te doen”, sprak ze monter. En daar ging ze weer.

In de tuin hebben we iets later al het stof van ons afgeslagen.

Zit er nog kalk in mijn haar?

Min of meer opgefrist hebben we ten slotte samen de ergste troep opgeruimd. Bezemschoon zoals dat heet in de bouw. Morgen gaan we de echte schoonmaak serieus onder handen nemen, zaterdag zal het huis weer als vanouds glimmen.

Wat is de les van deze dagen? Denk nooit, helemaal nooit, dat er iets is wat Annie niet zou kunnen. Als zij eenmaal een doel voor ogen heeft, dan stopt ze niet voordat ze helemaal tevreden is. Petje af voor die Kanjer!! (zou ze ook kunnen stukadoren?)